บทที่ 123 ง้อซะให้เข็ด...

หล่อนยังคงให้ชีวิตปกติ เขาหายไปเป็นเวลาถึงสามวัน

คืนต่อมาหล่อนนอนไม่หลับจนกระทั่งหลังเที่ยงคืน ได้ยินเสียงกุกกักหน้าระเบียง เท้ารีบก้าวไปยังหลังม่านหน้าต่างและแง้มดูเห็นร่างสูงนั่งพิงระเบียง ใบหน้าหล่อเหลาของเขาดูซูบไปเล็กน้อย หากอเล็กซ์ก็ยังคงเป็นอเล็กซ์ความคมคายน่ามองยังคงอยู่เต็มเปี่ยมถึงแม้ว่าดว...