บทที่ 25 อาการออกแล้วนั่น...ฟิน

<br/>

ฟินยิ้มเมื่อหล่อนขยับร่างเข้ามาซุกแนบ เขาอดไม่ได้ที่จะกดจมูกไปบนแก้มนวลหล่อนคงจะหลับไปเรียบร้อยแล้วเขารู้สึกง่วงเช่นกัน พรุ่งนี้เป็นต้นไปเขาและหล่อนคงจะมีเรื่องให้ถกเถียงและตกลงกันอีกแยะตามที่หล่อนจะหาเรื่องมาจนได้ แต่เขาชอบจังเวลานี้ที่หล่อนหมดฤทธิ์นอนหายใจแผ่วเบาและหลับไหลราวกับเด็ก

“อย่าขี้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ