บทที่ 4 แต่งงานกับแคท?..
<strong>ฟีนิกซ์ เฟรย์ หรือฟิน</strong> กำลังนั่งฟังบิดาอยู่ในห้องนั่งเล่นของตระกูลเฟรย์ โดยมีมารดานั่งอยู่ด้วยข้างๆ ร่างสูงสง่าสมชายชาตรีนั่งตัวตรง ใบหน้าเคร่งขรึมหล่อเหลาราวกับรูปสลัก ดวงตาคมกริบบอกถึงความเฉียบขาดไม่เกรงกลัว ถอดแบบมาจากผู้เป็นบิดาไม่มีผิดเพี้ยน คุณพ่อของเขา เรย์ควิน เฟรย์ นายใหญ่แห่งตระกูลเฟรย์ ร่างสูงสง่าภูมิฐานนั่งเอนพิงพนักโซฟาตัวโปรดขายาวยกขึ้นไขว่ห้างท่าทางสบายๆ หากแฝงไว้ด้วยอำนาจ
“แต่งงานกับแคท? ไม่เอา ไม่เด็ดขาดครับพ่อ”
ฟินปฏิเสธออกไปทันทีอย่างไม่ต้องเสียเวลาคิด ซึ่งก็เป็นไปตามที่เรย์กับฟารีดาได้คาดคิดไว้
“ทำไมฟิน แคทเขาเสียหายตรงไหน”
เสียงห้าวของบิดาเอ่ยถามท่าทางอดทนเพราะคิดว่าลูกชายคนโตต้องมีปฏิกิริยาเช่นนี้หากแต่เรย์ก็ไม่ใส่ใจ
“ผมกับเขาไม่ถูกกัน ขืนแต่งกันไปมีหวังติดคุกฐานฆ่าเมีย”
เสียงห้าวของลูกชายเอ่ยตอบ ใบหน้าหล่อเหลาดูหงุดหงิดกับเรื่องที่บิดากำลังเอ่ยปาก
“ฟินกับน้องโตมาด้วยกัน”
“ก็โตมาด้วยกันน่ะสิครับถึงรู้ว่าเขาไม่ใช่ผู้หญิงสำหรับผม”
ฟินตอบบิดาออกไปอย่างตรงๆ ชายหนุ่มรู้สึกไม่พอใจยิ่งนักที่จู่ๆ บิดาจะมาบังคับเขาในเรื่องนี้ มันจะเป็นไปได้อย่างไรกัน ระหว่างเขากับแคทรีน่านั้น ทุกวันนี้หน้าแทบจะไม่อยากมองกันอยู่แล้ว หากต้องมาแต่งงานอยู่กินกันเป็นสามีภรรยา เพียงแค่คิดเขาก็ขนลุกแล้ว
“ฟินอย่าเพิ่งตัดสินอะไรแบบนั้น น้องเขาเป็นคนดีไม่เห็นมีอะไรเสียหาย ไม่มีใครเหมาะกับฟินเท่าแคทอีกแล้ว”
เรย์กล่าวตามความเชื่อของเขา ด้วยสายตาอันเจนประสบการณ์และมองการณ์ไกลไปถึงอนาคต แคทรีน่านั้นเป็นหญิงสาวที่นิสัยดีเชื่อมั่น ทำตัวติดดินหากสง่างามคู่ควรกับฟินยิ่งนัก
ไม่เหมือนสาวๆ ที่เป็นคู่ควงแต่ละคนของลูกชายที่แต่ละนางดูสวยงามหากหยิบโหย่งกรีดกรายเท้าแทบไม่แตะดิน ทุกคนใฝ่ฝันอยากจะขึ้นสู่ตำแหน่งอนาคตนายหญิงแห่งตระกูลเฟรย์จนเรย์แอบกลัวว่า สักวันหนึ่งฟินจะพลาดและเขาจะได้ลูกสะใภ้ที่ไม่ถูกใจขึ้นมา
คิ้วเข้มของฟินขมวดเข้าหากัน ใบหน้าที่ถอดแบบมาจากบิดานั้นดูก็รู้ว่ากำลังอารมณ์กรุ่นและไม่เห็นด้วย หากแต่ก็ไม่แสดงออกมากนักด้วยมารดานั่งอยู่ตรงนั้นด้วย
คุณแม่ฟารีดาของเขานั้นเป็นสตรีไทยที่งดงามและเรียบร้อยทุกกระเบียดนิ้วทั้งภายในและภายนอก ฟินทั้งรักเคารพและเทิดทูนท่านยิ่งนัก ชายหนุ่มจะอ่อนโยนและนุ่มนวลกับมารดาเสมอและเขาไม่เคยแสดงกิริยาที่ไม่ดีต่อหน้าท่านเลย
ฟารีดานั้นรู้ดีว่าลูกชายกำลังหงุดหงิดและไม่ถูกใจกับเรื่องที่กำลังถูกบิดาบังคับอยู่นี้ หากแต่เธอก็ไม่สามารถที่จะทำอะไรได้มากนัก ด้วยหากเรย์ได้ตัดสินใจแล้วก็เป็นเรื่องยากที่จะเปลี่ยนใจเขาได้
ที่สำคัญฟารีดานั้นเชื่อมั่นในการตัดสินใจของสามีเสมอ ถ้าหากเขาเชื่อว่าเขาคิดถูกต้องมองไม่ผิดแล้ว ฟารีดาก็เชื่อใจเขาว่ามันจะเป็นเช่นนั้นอย่างแน่นอน อีกอย่างหนึ่งเธอก็รักเด็กๆ บ้านนั้นทุกคน
<strong>แคทรีน่า</strong>นั้นเป็นเหมือนตัวแทนของหญิงสาวที่เข้มแข็งและจิตใจดีงาม ความจริงใจและซื่อตรงต่อความรู้สึกทำให้แคทรีน่าเป็นคนพูดจาตรงโผงผางไปบ้าง หากแต่มันก็ย่อมดีกว่าคนที่เสแสร้งพูดจาอ่อนหวานหากภายในเคลือบยาพิษร้ายกาจไว้เป็นแน่
“ขอเวลาผมตัดสินใจหน่อยไม่ได้หรือครับคุณพ่อ”
เสียงห้าวที่ซ่อนความไม่พอใจไว้แทบไม่มิดของฟินเอ่ยถามขึ้น ชายหนุ่มคิดว่าหากขัดใจบิดาไม่ได้ก็จะขอต่อรองยืดเวลาดูเผื่อท่านจะเห็นใจบ้าง
“พ่อกับลุงแพทตกลงกันไว้เรียบร้อยแล้วว่าจะให้ฟินกับน้องแต่งงานแล้วศึกษาดูใจกันหนึ่งปี ถ้าครบกำหนดแล้วยังยืนยันคำเดิม พ่อก็จะไม่บังคับอีก ลูกสามารถหย่าขาดจากกันได้”
เรย์กล่าวเสียงเรียบทว่าเด็ดขาด โทนเสียงที่คนในบ้านรู้ดีว่าห้ามเถียงเด็ดขาด
“ศึกษากันก่อนแล้วค่อยแต่งทีหลังไม่ได้เหรอครับ”
หากฟินก็ยังไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ชายหนุ่มเอ่ยต่อรองต่อไป
“ไม่ได้”
“งั้นแค่เดือนเดียวก็พอครับพ่อ เดือนเดียวก็รู้แล้วไม่ต้องถึงปี”
ลูกชายที่ปกติจะไม่ยอมใครอยู่แล้วแม้แต่บิดา ความห้าวห้วนและไม่เกรงคนของฟินที่ถอดแบบมาจากเรย์ทำให้ผู้เป็นพ่อพูดอะไรได้ไม่เต็มปากนัก เนื่องจากมักจะถูกภรรยายอกย้อนเอาว่านิสัยลูกชายคนนี้เหมือนเขาเมื่อสมัยตอนเป็นหนุ่มนั่นแหละ
“ฟินเชื่อพ่อเถอะครั้งนี้ พ่อรับรองว่าฟินจะขอบคุณพ่อในภายหลัง”
เสียงห้าวของบิดาเอ่ยออกมาเช่นนี้ทำเอาฟินพูดไม่ออก ท่าทางมั่นใจในการตัดสินใจของคุณพ่อเขาต่อให้ชักแม่น้ำทั้งห้ามาเกลี้ยกล่อมก็ไม่มีทางเปลี่ยนใจท่านได้อย่างแน่นอนอย่างที่รู้กันดี
“เมื่อไหร่ครับพ่อ”
น้ำเสียงเนือยเหมือนยอมแพ้ของลูกชายเอ่ยถามทำให้เรย์ยิ้มออกมาเล็กน้อยและฟารีดาก็แอบถอนใจอย่างโล่งอก เธอรู้ดีถ้าหากเธอไม่นั่งอยู่ด้วยสองพ่อลูกนี่คงจะยังไม่จบเรื่องนี้ง่ายๆ แน่ คงจะได้มีการปะทะคารมกันจนกว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะหมดคำพูดโต้เถียงนั่นแหละ
“เดือนหน้า”
เรย์ตอบ คิ้วเข้มของฟินขมวดเข้าหากันจนชิด
“ทำไมเร็วอย่างนี้ล่ะฮะ ขอเวลาผมอีกหน่อยได้ไหม”
“ฟินมีสองตัวเลือก อาทิตย์หน้าหรือเดือนหน้า เลือกเอาเองละกัน”
เรย์กล่าวตัดบท เห็นลูกชายทำหน้าบอกบุญไม่รับขึ้นมาทันที
“ถ้าผมฆ่าเขาหรือเขาฆ่าผมก่อนครบหนึ่งปี พ่อก็อย่ามานั่งเสียใจก็แล้วกัน”
ฟินกล่าวก่อนจะหุนหันเดินออกไป เขาไม่เสียเวลาเถียงกับพ่อเขาหรอกเพราะรู้ดีว่าไม่มีทางเอาชนะท่านได้ สู้เอาเวลาไปวางแผนว่าจะทำอย่างไรให้แผนท่านพังไม่เป็นท่าดีกว่า ชายหนุ่มคิดหมายมั่นอยู่ในใจ
<br/><strong>สองวันต่อมา</strong>
<strong>"ฟิน ออกมาเดี๋ยวนี้ ฟิน!"</strong>
เสียงขุ่นด้วยความโมโหตะโกนลั่นก่อนที่ร่างเพรียวระหงในชุดกางเกงยีนส์เสื้อเชิ้ตลายสก๊อตสีแดงสลับขาวพับแขนลวกๆ ดวงตากลมวาววับเอาเรื่องจะเดินเข้ามาในแฟลตตรงสู่ห้องนอนของฟินอย่างถือวิสาสะ
ฟินสะดุ้งลืมตาขึ้นแล้วรีบคว้าผ้าห่มมาคลุมร่างเปลือยล้อนจ้อนของตัวเองพร้อมกับแม่สาวผมบลอนด์ร่างอวบอัดที่หันหลังชนเขาอยู่ ชายหนุ่มอารมณ์ขุ่นมัวขึ้นทันทีเมื่อเห็นว่าใครที่บังอาจมาส่งเสียงไร้มารยาทปลุกเขาแต่เช้า
"จะบ้าเหรอ ตะโกนโหวกเหวก เสียมารยาท"
แคทรีน่าเห็นสภาพของเขาแล้วต้องเบ้ปากทำสีหน้ารังเกียจขยะแขยงอย่างเปิดเผย
"เราไม่แต่งกับฟิน!"
ฟินหรี่ตามองใบหน้าโมโหจัดของหล่อน ฮื่อ..เขาชอบนักเวลาเห็นหล่อนหงุดหงิดไม่มีความสุขเช่นนี้
"ทำไม"
เขาถามสั้นๆ ดวงตาคมวาวจ้องมองใบหน้าบึ้งตึงบอกบุญไม่รับของผู้บุกรุก อันที่จริงนี่เป็นครั้งแรกที่เขาและหล่อนมีความเห็นตรงกัน
ใครจะอยากแต่งกับหล่อน ทั้งห้าวทั้งห้วนพูดจาขวานผ่าซากมะนาวไม่มีน้ำปานนั้น เขาชอบผู้หญิงอ่อนหวานเอาใจเก่ง แต่ท่าทางโมโหจัดและหงุดหงิดงุ่นง่านของหล่อนทำให้เขารู้สึกสนใจขึ้นมา
"เราไม่ชอบ"
"แล้วไง"
"เราเกลียดฟิน!"
"ฮื่อ ไม่เห็นมีอะไรใหม่"
"เราไม่อยากตกนรกทั้งเป็น!"
"แล้วไง"
"เราไม่อยากฆ่าคน!"
"ยังกับจะให้ฆ่าง่ายๆ "
ฟินตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยไม่เดือดร้อน
"แค่เห็นหน้าฟิน เราก็กระเดือกข้าวไม่ลงแล้วจะให้เป็นผัวเมียกัน ไม่มีทาง!"
เสียงขุ่นตวาดแว้ดๆ พร้อมกับทำท่ารังเกียจจนขนลุก
"ถ้าแต่งแล้วแคทไม่มีความสุขใช่ไหม"
"ใช่!"
"ถ้าแต่งแล้วแคทจะอยากตายวันละร้อยหนว่างั้น?"
"ใช่!"
"ถ้าแต่งแล้วแคททรมานใจจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ?"
"ถูกต้อง!"
"งั้นเตรียมตัวได้เลย"
ฟินกล่าวเสียงเรียบเรื่อยพลางพยักหน้าให้
"ตกลงไม่แต่งนะฟิน"
แคทรีน่าถามด้วยน้ำเสียงเต็มไปด้วยความหวัง ดวงตาวาบด้วยความลิงโลด
"แต่งสิ แต่งโดยเร็วที่สุดเลย"
ฟินกล่าว น้ำเสียงเยาะอย่างถือไพ่เหนือกว่าพร้อมกับจุดยิ้มมุมปาก สายตาคมกล้าส่งประกายท้าทายไปสบกับสายตาวาวโรจน์ด้วยความโกรธจัดของแคทรีน่า
"ฟีนิกซ์ เฟรย์! แล้วเราจะได้เห็นดีกัน!"
"แน่นอน มีแต่ของดีๆ พร้อมจะโชว์ทั้งนั้นนี่ไง"
พูดเสร็จฟินก็กระตุกผ้าห่มออกเปิดให้เห็นร่างเปลือยล้อนจ้อนของตัวเองพร้อมกับหัวเราะหึสะใจเมื่อแคทรีน่าร้องโวยวายด่าเขาลั่นก่อนจะรีบหันหลังวิ่งออกจากห้องแทบไม่ทัน
ฟินยกมือขึ้นเสยผมอย่างลวกๆ เขาไม่สามารถกลับไปหลับได้อีกต่อไปแล้วเพราะยายคนไร้มารยาทนั่น ฟินหันไปเขย่าร่างคู่นอนที่เขาพากลับมาด้วยเมื่อเกือบรุ่งสาง จากงานปาร์ตี้งานวันเกิดเพื่อนคนหนึ่งเมื่อคืนนี้ หล่อนชื่อแมรี่ หรือ แครี่ หรือลิลลี่ ฟินไม่แน่ใจด้วยเขาดื่มเข้าไปค่อนข้างหนักเพราะเห็นว่าวันนี้เป็นวันเสาร์
ชายหนุ่มวางเงินจำนวนหนึ่งตรงหัวเตียงเห็นหล่อนลุกขึ้นแล้วเดินเข้าห้องน้ำ สักครู่จึงแต่งตัวแล้วหยิบเงินเดินออกไปโดยไม่พูดจามากเรื่อง ฟินยักไหล่ค่อยโล่งอกที่หล่อนไม่ใช่สาวไฮโซที่หวังจับเขาจนเขาต้องระวังตัวแจอยู่ทุกวันนี้
