บทที่ 5 แม่สั่ง...
<strong>คงจะเป็นอเล็กซ์</strong>ไอ้น้องชายที่ให้คนขับรถมาส่งเขาที่แฟลต เวลาชายหนุ่มออกงานและคิดว่าจะเลยเถิดไปถึงดึกดื่น เขามักจะกลับมานอนที่แฟลตสี่ห้องนอนของตัวเองที่แชร์กันกับอเล็กซ์ เวลาเจ้าน้องชายมันมาจากโลซาน
ด้วยเหตุผลเดียวกัน น้องชายเจ้าสำราญของเขาไม่อยากให้มารดาเห็นเวลามันสำส่อนเละเทะเจ้าเทพบุตรของมารดาน่ารักช่างเอาใจและขี้อ้อนเป็นเด็กๆเวลาอยู่กับคุณแม่ฟารีดา แต่เวลามันอยู่ข้างนอกฟินไม่อยากจะพูดเลยว่าพ่อเทพบุตรตกสวรรค์ของมารดานั้นมันเสเพลเจ้าชู้และกะล่อนขนาดไหน นั่นเป็นเหตุผลหนึ่งที่อเล็กซ์ขอไปคุมสาขาที่เมืองโลซานเพื่อให้ไกลหูไกลตาบิดาและมารดาเพราะมันจะได้ทำซ่าได้เต็มที่นั่นเอง
ส่วนตัวเขาเองนั้นปกติแล้ว นานๆ จะเหลวไหลเช่นนี้เสียครั้งหนึ่ง ด้วยงานที่ค่อนข้างเครียดประกอบกับความคาดหวังที่ครอบครัวและคนในตระกูลมีต่อบุตรชายคนโตของเรย์ควิน เฟรย์ ทำให้ฟินตั้งใจทุ่มเทให้กับงานและหน้าที่เป็นอันดับหนึ่ง แต่หากเวลาที่เขาเที่ยวหรือพักผ่อนเขาก็เต็มที่กับมันเช่นเดียวกัน
ฟินนึกถึงคนที่เพิ่งหันหลังวิ่งแจ้นออกจากห้องไป หึ สมน้ำหน้า ป่านนี้คงร้องไห้ขี้มูกโป่งไปฟ้องคุณลุงแพทแล้วว่าเขาแกล้งหล่อน เป็นแบบนี้ประจำตั้งแต่เด็กแล้ว ยายคนขี้ฟ้อง นิสัยหยาบคายก็เท่านั้น เป็นผู้หญิงที่ไร้มารยาทที่สุด
นี่เข้ามาในแฟลตเขาได้อย่างไรก็ไม่รู้ หากคิดไปคิดมาก็คงจะเป็นอเล็กซ์เจ้าน้องชายเขาซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของหล่อนนั่นแหละที่ให้กุญแจมา อเล็กซ์คงจะไปค้างที่คฤหาสน์หลังจากจัดการให้คนมาส่งเขากับแม่สาวผมบลอนด์นั่นที่แฟลต
หึ ท่าทางหล่อนกำลังของขึ้น เพราะถูกบังคับเหมือนเขานั่นแหละ ฟินเดินไปชงแกแฟในขณะที่ในหัวก็กำลังครุ่นคิดอย่างหนัก
แคทรีน่า โฮมส์ จอมซ่า หล่อนฤทธิ์เดชมากนัก นี่คงจะรู้สึกเสียหน้ามากที่ถูกผู้ใหญ่บังคับเช่นนี้ เขารู้ดีว่าทั้งเขาและหล่อนไม่มีทางที่จะขัดคำสั่งของคุณพ่อเขากับคุณพ่อของหล่อนได้อยู่แล้ว
ดังนั้นฟินจึงครุ่นคิดว่าเขาควรจะทำให้เวลาหนึ่งปีของยายตัวแสบนี่เป็นสิ่งที่น่าประทับใจไม่รู้ลืมจนหล่อนจะจดจำมันไปตลอดชีวิต ฟินกระตุกยิ้มมุมปากอย่างรู้สึกสนุกตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มแล้ว
ไอ้อาการหงุดหงิดไม่พอใจที่เขาเป็นเหมือนหล่อนเปี๊ยบก่อนหน้านี้ได้อันตรธานหายไปและถูกแทนที่ด้วยความตั้งตารอเวลาที่เขากับหล่อนจะได้อยู่ร่วมกันเป็นเวลาหนึ่งปีเต็มๆ
หึๆ มันจะเป็นเวลาหนึ่งปีแห่งความทรมานของหล่อน แต่จะเป็นเวลาหนึ่งปีแห่งความสนุกและสะใจของเขาอย่างแน่นอน ฟินจุดยิ้มอย่างพอใจกับความคิดของตัวเอง ชายหนุ่มผิวปากและตรงเข้าไปอาบน้ำรู้สึกอารมณ์ดีอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
“กริ๊งๆ กริ๊งๆ”
เสียงโทรศัพท์มือถือของเขาดังขึ้น ชายหนุ่มเดินออกมาจากห้องน้ำพาร่างสูงสง่าในเสื้อคลุมขนนุ่มสีขาวที่ผูกสายที่เอวไว้เพียงหลวมๆ เผยให้เห็นแผงอกแกร่งที่มีไรขนอ่อนนุ่มสีน้ำตาลน่าลูบไล้เล่น แนวขนไล่เป็นเส้นจางเลื้อยต่ำไปตามหน้าท้องที่เป็นกล้ามเนื้อลอนสวยและหายไปใต้เสื้อคลุม มือใหญ่ยกขึ้นเสยผมที่ยังคงเปียกอยู่อย่างลวกๆ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เห็นชื่อมารดาของเขาปรากฏอยู่
“คิดถึงแม่จัง ฟินเปล่าแกล้งใครนะแม่”
เขาเอ่ยทักไปตามสายด้วยน้ำเสียงอ้อน ทำเอาฟารีดาต้องหัวเราะออกมา เพราะลูกชายรู้ดีว่าถ้าหากเธอโทรหาเขามันจะต้องเป็นเรื่องใดเรื่องหนึ่งที่เขาได้ก่อเอาไว้ ลูกชายจึงทำเสียงอ้อนแม่ไว้ก่อนเผื่อมันจะเป็นเรื่องคอขาดบาดตายที่มีโทษหนัก
“แล้วแม่ไปว่าอะไรให้ล่ะ นี่แสดงว่าไปก่อเรื่องไว้ล่ะสิฮึ”
มารดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดีมาตามสายทำให้ฟินค่อยผ่อนลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก นึกว่ายายแคทรีน่าตัวแสบจะไปฟ้องอะไรคุณแม่เขาเสียอีก เพราะคุณแม่เขาชอบใจอ่อนกับหล่อนเสียมากมายจนหล่อนได้ใจและถือโอกาสที่ท่านให้ท้ายมาทำกร่างกับเขาในทุกโอกาสที่หล่อนทำได้
“แม่สงสัยว่าทำไมฟินยังไม่ลงมาก็พอดีอเล็กซ์บอกว่าฟินค้างที่แฟลต แคทเขามาที่นี่แต่เช้าเห็นว่าจะไปหาฟิน น้องเขาไปถึงหรือยังลูก”
นั่นไงยายนั่นทำให้เขาเดือดร้อนจนได้สิน่า
“มาแล้วไปแล้วฮะแม่ แม่รอฟินก่อน ฟินจะไปกินข้าวด้วย”
เขาตอบพร้อมกับรีบเปลี่ยนเรื่อง
“อ้าวทำไมน้องกลับเร็วนักล่ะลูก แม่กำลังจะบอกให้ฟินช่วยพาน้องไปร้านของยายฟิวหน่อย ต้องไปวัดตัวเตรียมชุดของเราทั้งคู่นั่นแหละ วันนี้วันเสาร์ ฟินโทรไปหาน้องเลยบอกว่าจะไปรับเขาไปวัดตัว ไม่ต้องกลับมาบ้าน พาน้องไปหาทานอะไรข้างนอกให้เรียบร้อย เดี๋ยวแม่จะโทรไปบอกยายฟิวอีกทีว่าเราสองคนกำลังเดินทางไป”
มารดาสั่งมาตามสายก่อนจะวางหูโดยไม่รอให้เขาตอบปฏิเสธ ฟินชักสีหน้าหงุดหงิดทันที นี่มันวันหยุดของเขา ทำงานเหนื่อยมาทั้งอาทิตย์อุตส่าห์คิดวางแผนว่าจะพักผ่อนให้หายเหนื่อยทำอะไรตามใจตัวเองบ้าง
หึเพราะยายตัวแสบนั่นทีเดียว ชายหนุ่มเสยผมทำท่าฮึดฮัดขัดใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจและหยิบเสื้อยืดกางเกงยีนส์ขึ้นมาสวม จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาคนที่เขาอยากจะจับบีบคอให้ตายๆ ไปเสียเหลือเกินนั่น
