บทที่ 7 ต้องรีบแต่ง...

<strong>“เอาที่ถอดง่ายๆ นะ”</strong>

เสียงห้าวเอ่ยลอยมากระทบโสตประสาท แคทรีน่าขมวดคิ้วมุ่นหันไปมอง ก่อนจะหน้าแดง

“หุบปากฟิน”

“อ้าว งั้นก็เอาที่ถอดเองได้ อย่ามาขอให้ช่วยก็แล้วกัน”

เขายังคงกล่าวต่ออย่างไม่สนใจหน้าถมึงทึงของหล่อน

“ฟีนิกซ์ ถ้ายังไม่หยุดพล่ามจะได้เห็นดีกัน”

แคทรีน่าเค้นเสียงรอดไรฟันออกไป...