บทที่ 154 สัญญานะ...

“พวกพี่รูร่าล่ะ ทำไมเราอยู่กันสองคนแบบนี้ ทำไมคุณไม่ให้พวกพี่ๆ เขาช่วยฉัน”

หล่อนเอ่ยถามเสียงขุ่นไม่พอใจ ใบหน้างามง้อง้ำ

“พวกนั้นเมานอนไม่รู้เรื่องรู้ราวกันหมดน่ะสิ”

เขาตอบ มีนภากัดริมฝีปากตัวเอง ใบหน้าแดงเถือกด้วยความกระดากอายกับสภาพของตัวเอง หล่อนเริ่มเชื่อเขาแล้ว เพราะหล่อนไม่เคยดื่มเหล้ามาก่อน แล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ