บทที่ 159 ด้วยแรงคิดถึง...

​อมิยาลงมายังหลังบ้านพร้อมกับเบอร์นาโด สวนหย่อมสวยปลูกดอกไม้นานาพันธ์ แน่นอนว่าต้องไม่ใช่ฝีมือของพ่อยอดชายของอมิยาแน่ เพราะว่าเขาไม่มีเวลาสำหรับเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว

เดินไปตามทางเดินกว้างประมาณหนึ่งเมตรปูด้วยแผ่นหินสเลทก็ถึงกรีนเฮาส์สำหรับเพาะพันธุ์ไม้ มารดาของเบอร์นาโดกำลังยืนใช้กรรไกรตัดกิ่งเล็...