บทที่ 39 พักรบชั่วคราว

เบอร์นาโดทำหน้าตกใจนิดหนึ่งเมื่อมารดากล่าวจบ

“เอาไว้ให้ผม? หือ...คุณแม่ครับ ผมหาของผมเองได้ อย่าลำบากเลยครับ”

“หาเองแม่ไม่ไว้ใจเรา ยังไงก็ลองศึกษาน้องเขาดู ลูกก็ไม่ได้รังเกียจเขาไม่ใช่เหรอ แม่เห็นคุยกันถูกคอดีอยู่นี่”

มารดาถามด้วยน้ำเสียงคาดคั้น เบอร์นาโดถอนหายใจ

“ครับๆ คุณแม่เข้าห้องพักผ่อนเถอะ พรุ...