บทที่ 63 เพ้อ...

“ผมรู้สึกดีขึ้นแล้วครับ ที่นี่ที่ไหน” ชายหนุ่มตอบพร้อมกับถามออกไปเพื่อความแน่ใจ

“บ้านของฉัน ไพศาล ขจรวิชกุล ตาของอมิยา”

ผู้สูงวัยตอบเป็นภาษาอังกฤษเสียงดังฟังชัด เบอร์นาโดพยักหน้ารับรู้เบาๆ เขาเข้าใจได้ถูกต้องแสดงว่าสมองและความจำยังคงใช้การได้ดี สายตามองไปรอบๆ ไม่เห็นเงาของอมิยา

“ผมต้องการพบอมิยา”

เข...