บทที่ 116 อยากกินคุณเป็นอาหารเช้า (ไทแทม 7)

ไทสันขยับไปใกล้ดึงผ้าเช็ดตัวบนบ่าของตัวเองมาซับให้ตรงหน้าผาก ขมับและปลายจมูกโด่งงามของหล่อน

แทมมิร่านิ่งไปกับท่าทางเป็นสุภาพบุรุษและอ่อนโยนที่เขากำลังทำอยู่ ใบหน้าคมสันดูอารมณ์ดีพิลึก มีรอยยิ้มติดอยู่ตรงมุมปาก เขาเช็ดตรงใต้ลำคอให้ด้วย

“ไม่ค่อยได้วิ่งหรือยังไงคุณ” เสียงทุ้มเอ่ยถามเอาผ้าเช็ดตัวผืนเดีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ