บทที่ 149 เป้าหมายมีไว้พุ่งชน (ไทแทม 12)

“แทม...” เขาเรียกแล้วหลับตาลง

“คะ”

“คุณใจร้ายมากรู้ไหม” เขาพึมพำออกมา แทมมิร่ากัดริมฝีปากตัวเองเอาไว้แน่น

“ผม...” เขาพูดเพียงเท่านั้น มือใหญ่ยังคงโอบร่างบางไว้กับอกแน่น แทมมิร่าซบหน้าไปกับแผ่นอกกว้างที่แสนอบอุ่นของเขา

“ผม...คิดว่าผม...” เขาพึมพำออกมาก็ผล็อยหลับไป

​แทมมิร่าหอมแก้มคนหลับอีกครั้งก่อนจะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ