บทที่ 208 ของผม...NC 25+ (เมอร์ฟี&มีนา 5)

​​มีนภายอมให้เขากอดนิ่งอยู่อย่างนั้น เขาเป็นอะไรไปหล่อนยังไม่รู้ แต่ก็รับรู้ได้ว่ามีบางอย่างก่อกวนอารมณ์และความรู้สึกของเขาอยู่ ร่างสูงถอนหายใจหนักหน่วงก่อนจะคลายอ้อมแขนออก

“กี่ทุ่มกี่ยามแล้วหือคุณ” เสียงห้าวแหบนิดหนึ่ง เขาขยับไปนอนหงาย มีนภาลุกขึ้นยืน เดินไปเปิดไฟที่สวิทช์บนผนัง

“ตีสอง คุณโอเคห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ