บทที่ 132 ความทรงจำที่ไม่เคยลืม NC 25+

<strong>เวลาผ่านไปอีกหนึ่งสัปดาห์</strong>

คนป่วยลืมตาขึ้นในเช้าวันหนึ่ง

"คุณแม่...คุณพ่อ..."

เสียงเอ่ยเรียกเบาๆ ทำให้ทุกคนในห้องซึ่งนั่งคุยกันที่โซฟารีบลุกพรวดขึ้นมาล้อมเตียงคนป่วยทันควัน

"พระเจ้า...ลูกดิว จำได้แล้วใช่ไหมยายหนูของพ่อ"

สเตฟานรีบเอ่ยกับลูกด้วยความตื่นเต้นยินดี คนป่วยกระพริบตาจ้องมอง....

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ