บทที่ 23 ให้ฉ๊านดูแลเธอ...

"อะไร" เขาเอ่ยถาม มองหล่อนก้มไปทำท่าหยิบอะไรสักอย่างบนพื้น แล้วยิ้มร่า

"ฮ่า...นี่ไง้...โอโหดอกเบ้อเริ่ม!"

"อะไรของเรา"

ลีย์ถามพลางทำคิ้วขมวด เพราะไม่เห็นมีอะไรในมือเล็กนั่น

"อ้าว...ก็ดอกพิกุลทองไงเล่า มันร่วงออกจากปากพี่ลีย์ตะกี้น่ะ ตั้งดอกหนึ่งแน่ะ!"

เสียงใสเอ่ยกระเซ้า หัวเราะชอบใจที่ทำให้เขาเหวอได...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ