บทที่ 25 ให้ฉ๊านดูแลเธอ...

"ของพี่" เขาเอ่ย หล่อนยิ้มแฉ่งประจบส่งมาให้ ลีย์จำต้องยอมปล่อยให้หล่อนดึงแก้วไปจากมือ ยกขึ้นซดสามอึก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นยิ้มหวาน แลบลิ้นเลียปากแผล็บ

"ของพี่ก็เหมือนของน้อง เรือล่มในหนอง ทองจะไปไหน"

หล่อนว่าเป็นภาษาไทย ลีย์ส่ายหน้ากับความเจ้าสำบัดสำนวนของคนตรงหน้า ท่าทางอาบน้ำแล้ว ใบหน้าเล็กดูเริงร่าสด...