บทที่ 35 คำตอบของความคิดถึง

สเตฟานแสร้งส่ายหน้าให้ยายตัวแสบ แต่ก็เอื้อมมือไปจิ้มขนมใส่ปากให้ เจ้าตัวเล็กเคี้ยวตุ้ยๆ ทำตาโต

"พระเจ้า...นี่มันอาหารสวรรค์ชัดๆ!"

ขบวนการประจบล่ะไม่มีใครเกินลูกสาวคนเล็ก หล่อนทำท่าอ้าปากรออีก สเตฟานก็จิ้มขนมป้อนลูกอีกชิ้นหนึ่ง

"พอเลย...แบ่งให้คนอื่นมั่ง นี่ก็ของโปรดพ่อเหมือนกันนะ เดี๋ยวต้องแบ่งใส่ตู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ