บทที่ 17 ภารกิจใหม่

เสียงนาฬิกาปลุกดังเวลาห้านาฬิกา ราชาวดีสะดุ้งตื่นทันที หันไปมองที่นอนข้างๆ มันว่างเปล่า

"ไปแล้วเหรอ ตั้งแต่เมื่อไหร่" หญิงสาวพึมพำกับตัวเอง ยกมือขึ้นปิดปากหาว คุ้นชินกับคนที่จู่ๆ ก็มา จู่ๆ ก็ไปเสียแล้ว จึงไม่ได้รู้สึกอะไรมากนักนอกจากใจหายนิดหนึ่ง เพราะการพบและการจากกันแต่ละคราวนั้น ก็ไม่อาจทราบได้ว่...