บทที่ 6 คิดถึงคนในรูป...

มีนาคม เดือนแห่งฤดูสปริงของลอสแองเจิลลิส มหานครแห่งนางฟ้า ท้องฟ้าแจ่มใสเป็นสีฟ้าไร้เงาเมฆบดบัง ดอกไม้บานตามสวนสาธารณะและริมถนนอย่างสวยงามให้ความรู้สึกรื่นรมย์และสดชื่น แสงแดดบางครั้งร้อนแรง แต่เวลายามลมพัดกลับเป็นสายลมเย็นเยือกเกือบคล้ายลมหนาว อุณหภูมิช่วงนี้ประมาณ 14-17 C ถือว่ายังคงต้องการเสื้อแจ็คเก็ตเวลาออกไปข้างนอก

ร่างบางระหงของหญิงสาวสวยเก๋ สวมกางเกงยีนส์ เสื้อยืดสีเหลืองสดใสทับข้างนอกด้วยเสื้อแจ็คเก็ตหนังสีน้ำตาลเข้ม รองเท้าผ้าใบสีดำ บนศีรษะมีหมวกแก๊ปสีดำสวมและดึงมาปิดหน้าเล็กน้อย หล่อนจูงสุนัขพันธุ์ยอร์กเชอร์ แทริเออร์ สีขาวอายุสามปีเดินอยู่บนทางฟุตบาทในสวนสาธารณะที่อยู่ไม่ไกลจากร้านอาหาร Hot NC Plus ซึ่งก่อตั้งโดยนิโคลัส คอสต้า หรือเชฟนิคผู้เลื่องชื่อ ผู้เป็นบิดา ขณะนี้ดูแลและควบคุมโดยราฟาเอล คอสต้าและตัวหล่อนเอง ราชาวดี คอสต้า

หลังจากกลับมาจากงานแต่งงานของโรมกับทาริต้า คอสต้าในลาสเวกัส ราชาวดีก็ค่อนข้างยุ่ง งานหลักก็คือการเป็นผู้จัดการร้านอาหารสาขาแอลเอ เป็นผู้ดูแลการถ่ายทำรายการอาหารของช่อง Hot NC Plus ทางยูทูป เวลานี้ราฟาเอล ผู้เป็นพี่ชายก็สืบทอดสายเลือดเข้มข้นของบิดาในเรื่องการเป็นเชฟ งานอีกอย่างเมื่อมีเวลาว่างของราชาวดีก็คือการเขียนหนังสือรวบรวมสูตรอาหารของบิดา ซึ่งก็เป็นหนังสือเบสต์เซลเลอร์ทุกเล่ม

"หงิงๆ"

เจ้าสุนัขตัวน้อยสีขาวเงยหน้าขึ้นร้องและหยุดเดินซะดื้อๆ สวนสาธารณะเวลาบ่ายสองโมงที่ราชาวดีพาเจ้ามูมูมาเดินย่อย หลังจากนั่งพิมพ์งานอยู่ในออฟฟิศจนตาเบลอและเมื่อยนิ้ว ออกมาพักสายตาและเปลี่ยนซีนเล็กน้อย

"อะไรหือมูมู เพิ่งเข้าห้องน้ำนี่นา" หญิงสาวก้มลงคุยกับมัน เจ้ามูมูกระดิกหางดิ๊กๆ เมื่อเห็นสุนัขสีน้ำตาลตัวเล็กเท่ากัน คนจูงเป็นผู้ชายร่างสูงสวมเสื้อแจ็คเก็ตสีดำกางเกงยีนส์สีเข้ม สวมแว่นกันแดดและมีหมวกแก๊ปดึงปิดครึ่งหน้าเหมือนราชาวดี ราชาวดีรีบดึงสายเจ้ามูมูเอาไว้

"เอ๊ะ มูมู หยุดนะ อย่าดึง เห็นสาวเป็นไม่ได้นะเรานี่" ราชาวดีดุเจ้าสุนัขตัวกระจิ๋วแต่ทำตัวเป็นหนุ่ม

"อี๊ๆ" สุนัขตัวสีน้ำตาลร้องและหยุดเดิน ราชาวดีเงยหน้ามองผู้ชาย เขายิ้มบางให้ ราชาวดีหน้าแดง รู้สึกว่าเขายิ้มได้หล่อมากและหน้าเขาคุ้นๆ อีกต่างหาก

"ดูเหมือนเขาจะอยากเป็นเพื่อนกันนะครับ" เสียงสุภาพเอ่ยขึ้น เขาถอดแว่นตาออก ราชาวดีทำตาโต

"คุณ...คุณ แม็กซ์ รอสเซิล!" ราชาวดีเอ่ยทักเสียงตื่นเต้น ชายหนุ่มผู้นั้นยิ้มกว้างมองเห็นฟันขาวสะอาด ผิวขาวจัดและใบหน้าหล่อ

"สวัสดีครับ" ชายหนุ่มทักอย่างเป็นมิตร ราชาวดีใจเต้นแรง เพราะเขาคือ แม็กซ์ รอสเซิล ดาราฮอลีวูดที่กำลังมาแรง หล่อนเพิ่งดูหนังเรื่องล่าสุดของเขาเมื่ออาทิตย์ที่แล้วเอง ราชาวดีเพิ่งตัดสินใจเป็นแฟนคลับดาราหนุ่มสุดหล่อคนนี้หลังจากดูหนังของเขาไปหลายเรื่อง ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะมาเดินสวนสาธารณะกลางวันแสกๆ ที่มีคนเดินอยู่พอสมควรแบบนี้ แต่ว่าที่นี่เป็นดินแดนแห่งฮอลีวูด ดังนั้นมันก็เกิดขึ้นบ่อยๆ ที่พวกดาราและเซเลปผู้มีชื่อเสียงจะเดินมาชนเราอย่างที่เห็น ราชาวดีเองก็อยู่ในสังคมของพวกเซเลปอยู่แล้ว หล่อนเป็นที่รู้จักในฐานะลูกสาวของเชฟนิค คอสต้ากับคุณจีน่าผู้มีชื่อเสียง

"สวัสดีค่ะ ฉัน ราชาวดี คอสต้าค่ะ"

"คอสต้าเหรอครับ...เป็นอะไรกับเชฟนิคครับนี่" แม็กซ์ รอสเซิล เอ่ยถามทันที

"ฉันเป็นลูกสาวค่ะ"

"ว้าว...ลูกสาวเชฟนิคเหรอครับ ผมเป็นแฟนคลัปทางยูทูป ยังไม่มีโอกาสไปทานที่ร้านเพราะไม่มีเวลาจริงๆ แต่สั่งคนมาซื้อให้เป็นประจำครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ"

เขากล่าวพร้อมกับยื่นมือมาข้างหน้า ราชาวดีก็ส่งมือไปจับเช็กแฮนด์

"เช่นกันค่ะ" หญิงสาวตอบยิ้มแจ่มใสให้ สุนัขสองตัวก็กำลังดมกลิ่นทำความรู้จักกันอยู่ แม็กซ์ผายมือเชิญราชาวดีนั่งที่ม้ายาวริมทางเดิน

"ทำไมคุณถึงกล้ามาเดินที่นี่ละคะ" หญิงสาวเอ่ยถามอย่างสงสัยปนอยากรู้ เพราะเขาน่าจะกลัวถูกรุมจากแฟนๆ หรือนักข่าว

"ผมก็ปลอมตัวเหมือนคุณไง ตั้งแต่เดินมาสิบนาที ยังไม่เห็นใครเข้ามาทักแสดงว่าปลอมตัวใช้ได้"

เขาเอ่ยอย่างอารมณ์ดี คำว่า ปลอมตัว ทำให้ราชาวดีกระหวัดใจคิดถึงใครอีกคนหนึ่งที่เวลานี้หล่อนไม่รู้ว่าจุดเช็กอินของเขาคือจุดไหนของโลกใบนี้ หลังจากพบกันที่งานเลี้ยงรวมพลก่อนวันแต่งงานของโรมกับทาริต้า เขาก็หายเข้ากลีบเมฆไปเลย ป่านนี้ยังไม่ได้ข่าว หญิงสาวถอนใจออกมา แต่ก็หันไปยิ้มกับดาราหนุ่มสุดหล่อที่กำลังปลื้มอยู่ จากนั้นทั้งสองก็นั่งคุยกันอย่างถูกคอ และได้แลกเบอร์โทรศัพท์กัน

"ผมจะโทรหาคุณจริงๆ นะ ห้ามปิดโทรศัพท์นะครับ" แม็กซ์ทำเสียงกำชับเชิงหยอกเย้าปนจริง เขารู้สึกชอบหญิงสาวมาก เธอสวยมากจนเขามองแทบไม่วางตา สวยเป็นธรรมชาติ ใบหน้าแทบไม่มีเครื่องสำอางเลย แม็กซ์คุ้นชินกับดารานางแบบที่แต่งตัวกันตลอดเวลา มาเห็นอย่างนี้ก็รู้สึกโดนใจอย่างจัง

ราชาวดีรีบพยักหน้า

"ไม่ปิดหรอกค่ะ เพราะต้องใช้อยู่ตลอดเวลา"

หญิงสาวเอ่ยอย่างเป็นกันเอง ไม่ได้แสดงท่าทีจนเกินงาม ยิ่งทำให้แม็กซ์ชอบใจเข้าไปใหญ่ เธอไม่วี้ดว้ายกระตู้วู้จนน่ารำคาญเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ ที่เขาเจอเป็นประจำ

"อุ๊ย...ได้เวลากลับแล้วค่ะ ว่างๆ ก็เชิญที่ร้านได้นะคะ คุณโทรบอกล่วงหน้า ฉันจะได้เตรียมโต๊ะไว้รอ"

ราชาวดีเอ่ย ที่ร้านก็มีพวกคนดังไปทานอาหารเป็นประจำ ถือว่าไม่มีอะไรพิเศษหากจะมีแม็กซ์ รอสเซิลไปทานอีกคน

บทก่อนหน้า
บทถัดไป