บทที่ 116 สิ่งที่มองไม่เห็น...

"ครับทวด"

อัศณวินเอ่ยรับปากแล้วก็ลงเรือนไปยังหลังบ้านเพื่อไปเก็บเอาลูกขนุน

จากนั้นก็ขับรถเข้าไปในไร่จอดไว้ที่หน้าออฟฟิศ เดินถือขนุนไปยังโรงครัว เวลาหกโมงครึ่ง ที่โรงครัวทำอาหารสำหรับคนงานเสร็จแล้ว ข้าวหุงหอมกรุ่นโชยกลิ่นผสมกับกลิ่นเครื่องแกง เครื่องปรุงที่เต็มไปด้วยสมุนไพรจากสวนครัวในไร่

"อุ้ย แกงใส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ