บทที่ 120 กลับสู่วิมานฉิมพลี...

​<strong>​ร่างสันทัด</strong>ผมสั้นสีดำสนิทเดินกลับไปกลับมาด้วยท่าทางโมโหและหงุดหงิด ใบหน้าขาวกลม ดวงตาชั้นเดียวเป็นรูปสระอิ หรี่มองลูกน้องสี่คนที่นั่งกองกันอยู่บนพื้น เลือดเกรอะกรังเต็มเสื้อผ้าได้รับบาดเจ็บถ้วนหน้า แต่เจ้านายไม่สนใจจะถามไถ่

"พวกมึงมันไร้น้ำยาสิ้นดี กูเลี้ยงคนเสียข้าวสุกจริงๆ! มั...