บทที่ 17 ในอ้อมกอดพี่...

"หลับสบายดีไหม" เขาเอ่ยถาม

"หลับเป็นตายเลยค่ะ อากาศดีขนาดนี้น้องลิไม่มีปัญหาเรื่องนอนอยู่แล้ว ไปกันหรือยังคะ เส้นทางเดิมของเรา" จัสมินเอ่ยน้ำเสียงกระตือรือร้น อัศณวินยิ้ม

"จ้ะ...เส้นทางเดิมของเรา"

เขารับคำยิ้มๆ แล้วก็เริ่มออกวิ่งเคียงกันไปตามถนนคอนกรีตที่ขนานไปกับลำธาร น้ำหลากไหลแรงและมีสีขุ่นหน่อยๆ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ