บทที่ 22 มะลิน้อยกลอยใจ...

"หอมเอย หอมดอกมะลิ เอ๊ย ดอกกระถิน รวยระรินเคล้ากลิ่น เอิ้งงง...กองฟาง เห็ดตับเต่าขึ้นอยู่ริมเถาย่านาง... มองเห็นบัวสล้าง... ลอยปริ่มริมบึง"

สาหัสร้องเพลงลอยตามลมมา คนงานพากันหัวเราะและลอบมองเจ้านาย อัศณวินหยิบหินขึ้นมาก้อนหนึ่งแล้วขว้างไปที่แผ่นเหล็กที่แขวนอยู่ตรงต้นจามจุรีสำหรับเอาไว้ตีเคาะเรียกคนง...