บทที่ 50 ภายใต้ความนิ่งสงบ...

ผู้คนเดินกันขวักไขว่ไปมา ส่งเสียงทักทายอัศณวินเป็นระยะ ชายหนุ่มเดินเข้าไปยังศาลาหลังที่ว่างอยู่ จัสมินเดินตาม พากันหย่อนตัวลงนั่งที่บันไดศาลา ลมเย็นพัดโชยเอื่อยมาจากสายน้ำให้รู้สึกผ่อนคลาย อัศณวินยื่นถ้วยขนมจีนให้คนตัวบาง

"พี่ไม่ใส่พริกให้นะเพราะมันเผ็ดพอดีแล้ว" เขาเอ่ยกับจัสมิน

"ขอบคุณค่ะ แต่น้องลิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ