บทที่ 58 ฝนเป็นใจ...

สาหัสจึงเข้าไปช่วยดึงขาของวิรังรองขึ้น แต่เจ้าหล่อนดันยืนตั้งหลักไม่ดีแล้วร้องวี้ดว้ายใหญ่ สาหัสออกแรงดึงทีเดียวเพื่อให้เธอหลุดออกมา แต่คงจะแรงไปนิดจึงทำให้ร่างคุณหม่อมถึงกับเซโงนเงนแล้วล้มหงายหลังผึ่งลงไปกับพื้นดินทันที ร่างในชุดสีส้มเปียกโคลนเปรอะไปหมดทันตาเห็น และใบหน้าก็เต็มไปด้วยโคลนเลอะ

"ว้าย!...