บทที่ 45 ถึงเวลาแล้ว NC 25+

อินทิรัศม์ขยายความเสียงห้วน จอร์แดนยกมือขึ้นปาดเหงื่อตรงหน้าผาก

"โล่งอกไป คิดว่าคุณอยากจะเสียบผมไส้ทะลุซะอีก"

เขาพึมพำ ขยับลุกแต่ก็ต้องหงายหลังลงไปนอนอีกครั้งเพราะเจ็บแผลจริงๆ คราวนี้

"อูย" เขาสูดปากเจ็บ อินทิรัศม์ขยับเข้าไปหาลืมเรื่องที่ต้องระวังตัว

"เห็นไหม ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัว"

หญิงสาว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ