บทที่ 97 รักมาเนิ่นนาน NC 25+

<strong>เสียงปืน</strong>ดังสนั่นลั่นป่า จอร์แดนสอยได้ไม่กี่คน กระสุนก็หมด ชายหนุ่มวางปืนพิงผนังเอาไว้ หันซ้ายหันขวากำลังช่างใจอยู่ เซอิร่าก็เดินออกมาจากด้านหลัง จอร์แดนคิดว่ามันน่าจะเป็นครัว

"เธอมีปืนหรือลูกปืนอีกไหม" จอร์แดนเอ่ยถามแม่หมอสาว

"เดี๋ยวจะจัดการให้เอง ฉันจะใช้เวทย์มนตร์ให้ฝ่ายเราเห็นพวก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ