บทที่ 97 ใจสั่นหวั่นไหว

อากาศยามเช้าในหมู่บ้านกลางหุบเขาในฤดูฝนช่างเป็นอะไรที่เย็นชื่นใจดีเหลือเกิน เชนทร์ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมบิดาและมารดาของเขาจึงตกหลุมรักที่นี่ตั้งแต่มาเห็นครั้งแรก

ชายหนุ่มเดินเลียบลำธารที่มีน้ำไหลปริ่มตลิ่ง บริเวณที่เป็นพื้นที่ของครอบครัวนั้น ได้ทำคอนกรีตแน่นหนาตลอดแนวฝั่งเพื่อป้องกันตลิ่งพัง กลิ่นดอกไม...