บทที่ 12 ตอนที่ 11 -บทเรียนของคนโกหก

“พร้อมเป็นของฉันแล้วใช่ไหม? ดอกแก้ว”

ไม่...

เธอยังไม่พร้อม

“สะ.. เสี่ย” ดอกแก้วปากคอสั่น รีบถดกายหนีเมื่อเสี่ยเข้ามาใกล้

“หืม?” พิธานแสร้งทำหน้าฉงน แต่ไม่หยุดรุกเข้าหาจนแผ่นหลังของดอกแก้วชิดกับหัวเตียง “เรียกแล้วทำไมไม่พูด?”

เมื่อหมดหนทางหนี พิธานก็ขยับเข้ามาได้ใกล้ขึ้น ใกล้จนดอกแก้วมองเห็นสิ่ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ