บทที่ 22 ตอนที่ 21 - ไม่รู้จักอิ่ม

’อ่า...แบบนั้นดอกแก้ว ดี...’

‘เสี่ยคะ... ดอกแก้ว อื้อ...’

‘ครางอีก ฉันชอบเสียงเธอ’

‘อ๊า! เสี่ย... เสี่ย!’

.

“ท่านครับ”

“.....”

“เอ่อ” มาร์คขยับตัวอย่างอึดอัด เขาเรียกเจ้านายหนุ่มไปหลายครั้งแล้ว แต่คนที่นั่งเหม่อลอยกลับไม่ได้ยินจนเขาทำตัวไม่ถูก เพราะมันผิดวิสัยคนหูตาไวที่เคยรู้จัก “...ท่าน”

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ