บทที่ 101 กล่อมคนเจ็บ...

“เอาเถอะ...ตอนนี้ผมแล้วแต่คุณลิน ยังไงก็ได้ แต่สักวันหนึ่งผมจะทำตามความต้องการของผมเองบ้าง”

เสียงห้าวเอ่ยออกมาราบเรียบและจริงจัง พร้อมกับลุกขึ้นยืน

“ผมขอตัวไปทำความรู้จักกับอนาคตคู่จิ้นก่อนนะคุณลิน”

กล่าวเสร็จร่างสูงก็เดินก้าวตรงไปยังสตูดิโอทันที

<strong>เย็นวันนั้นเมื่อกลับมาถึงเพนท์เฮ้าส์</strong>...