บทที่ 103 ก้าวต่อไปของเรา...

<strong>เจษลินพักอยู่สองวัน</strong> ขาก็หายเป็นปกติโดยมีแสนดีคอยดูแลอย่างดี เขาคอยเฝ้าอยู่หน้าห้องน้ำเวลาหล่อนต้องอาบน้ำ ป้อนข้าวป้อนยา คอยอุ้มหล่อนในวันแรกหากวันที่สองเจษลินไม่ยอม เขาจึงได้เพียงแต่ประคองหล่อนทั้งที่ไม่จำเป็นเลย

<strong>ตั้งแต่นั้น</strong> สองหนุ่มสาวก็กลายเป็นเพื่อนสนิทกันไปจร...