บทที่ 128 หิวข้าว หรือหิวผมกันแน่... (วีธัศน์และอิสรียา)

วีธัศน์บดปากลงหนักกว่าเดิม จูบที่ตั้งใจเพียงจะแกล้ง กลับแปรเปลี่ยนเป็นเร่าร้อนขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ...ขอต่ออีกหน่อยนะงั้น ไหนๆ ก็ไหน...ชายหนุ่มคิดในใจ เขาไม่เคยห้ามใจได้เวลาได้กลิ่นหอมจากตัวหล่อน เป็นบ้าไปแล้วไอ้วีธัศน์

อิสรียาร่างอ่อนระทวยใต้ร่างเขาหัวใจเวลานี้เต้นรัวจนหาจังหวะไม่ได้ มืออ่อนไร้เรี่ยว...