บทที่ 135 คู่หมั้นหรือคู่ซ้อม (วีธัศน์และอิสรียา)

“เอาล่ะ...ไหนๆ คุณก็มาตกกระไดพลอยโจนไปกับผม ผมจะเล่าให้ฟังคร่าวๆ”

เอ่ยพร้อมกับคว้าเอวหล่อนขึ้นมานั่งคร่อมบนตัก อิสรียาสะดุ้งตกใจ หากมือใหญ่กดศีรษะไปเกยบนไหล่กว้างแล้วกระซิบ

“อย่างที่ผมบอก พูดดังไม่ได้ ต้องกันไว้ก่อน”

อิสรียาถอนหายใจก่อนจะยอมโอนอ่อน ตอนนี้ยอมไปก่อนยัยน้อง... ไหนๆ ก็เลยเถิดมาถึงขนาดนี...