บทที่ 136 คู่หมั้นหรือคู่ซ้อม (วีธัศน์และอิสรียา)

“นี่คุณหม่อม...คุณคิดว่าผมอยากจะแตะคุณนักรึไง หลงตัวเองไม่มีใครเกินนะ ผมนอนไม่ถนัดไม่เคยนอนกับหมอนข้าง” เขากล่าวเสียงสะบัดในตอนท้าย

“ก็อย่างที่คุณสอนฉันไง ...ต้อง..ฝืนเอา หุบปากได้แล้ว ฉันเหนื่อยและง่วงเต็มทน พรุ่งนี้ปลุกด้วยล่ะ”

คนตัวบางทำเสียงแข็งใส่ไม่ยอมให้เขาขู่ฝ่ายเดียวพร้อมกับหันไปนอนตะแคงหัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ