บทที่ 140 หวั่นไหว...

“อื้อ...อื้อ”

อิสรียาร้องพร้อมกับดึงหูเขาอย่างแรง หากวีธัศน์ไม่สนใจและตั้งหน้าตั้งหน้าจูบ จูบ และก็จูบ จนมือที่ดึงหูเขาอยู่เริ่มอ่อนแรงลงเลื่อนมาวางบนไหล่กว้าง

วีธัศน์จูบไซ้หาความหวานจากปากอิ่มจนพอใจจึงเลื่อนมาจูบไซ้ใบหูบางแล้วเม้มกัดเบาๆ มือใหญ่จับสะโพกกลมกลึงกดโยกหน้าหลังไปบนปืนใหญ่ ได้ยินเสียงลมห...