บทที่ 142 อยากบอกให้รู้ว่า...

คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าคมคาย

“มีอะไรคะ”

หญิงสาวถามออกไปเขาดึงร่างหล่อนมากอด ซุกหน้ากับซอกคอระหง

“เดี๋ยวไฟจะดับ พอไฟสว่างขึ้นอีกครั้งให้เดินไปหาผมบอกว่าคุณปวดหัว”

ชายหนุ่มกล่าวเบาๆ ข้างหูก่อนจะปล่อย อิสรียาพยักหน้ารับรู้เข้าใจว่าเป็นแผนอะไรสักอย่าง ร่างระหงเดินหายเข้าไปภายใน วีธัศน...