บทที่ 153 แต่งมั้ย...นะ ?

“ตอนนี้ลิ้นของผมกำลังตวัดเลียตรงเนินกลีบกุหลาบของคุณ”

“อั๊ยยย...บอกให้หยุด! ถ้าไม่หยุดฉันจะไม่ช่วยคุณได้ยินมั้ย ไอ้คนทะลึ่ง เกิดมาฉันไม่เคยเห็นใครลามกและหื่นเท่าคุณมาก่อน”

เสียงเล็กตะโกนด่าทอ วีธัศน์ยิ้มกว้างอารมณ์สุนทรีย์มีความสุขเมื่อนึกภาพหล่อนกำลังหน้าแดงแล้วหน้าแดงอีก เสียดายหล่อนไม่ได้อยู่ตรงน...