บทที่ 154 แต่งมั้ย...นะ ?

“ไว้พวกเอ็งมีมั่งแล้วจะรู้เอง”

เสียงห้าวกล่าวพร้อมกับยิ้มกริ่มออกมา ทำเอาลูกน้องสองคนหันไปมองหน้ากันทำตาเบิกกว้างราวกับผีหลอกกับท่าที่เจ้านายยิ้มบ้าอยู่คนเดียว...อาการหนักแล้วบอส

เมื่อรถไปจอดตรงลานจอดรถของตึกรังสิมันต์ สายตาของวีธัศน์เหลือบไปเห็นร่างเพรียวระหงของอิสรียากำลังเดินออกมาจากตึกตรงไปยังหม...