บทที่ 167 ความคิดถึงมันล้นหลาก... NC 30+++

คนตัวสูงอุ้มร่างบางมาวางบนเตียงอย่างทะนุถนอม เขาล้มตัวลงนอนเคียงข้าง จูบไปบนผมสลวย อิสรียาขยับตัวซุกกับอกอุ่นของเขา

“ระหว่างสองอาทิตย์นี้พี่จะต้องลงไปกบดานที่ภาคใต้”

“พี่วีจะไปหาครอบครัวเหรอ”

“พี่ไปจังหวัดใกล้ๆ กัน ไม่กลับบ้านพ่อพี่หรอก แต่พี่หาคุณแม่พี่ท่านอยู่ไม่ไกลจากที่นั่น”

เสียงห้าวเอ่ยทำให้อิ...