บทที่ 5 ของฝากส่วนตัว...
“แล้วนี่ก็ ของชารีนเอง”
กล่าวเสร็จเจ้าหล่อนก็ขยับเขย่งขึ้นไปประกบริมฝีปากอิ่มลงบนริมฝีปากหนาได้รูปของเขาแล้วจูบอ้อยอิ่ง เม้มหยอกล้ออย่างอ่อนหวาน มือเรียวโอบไปรอบคอของชายหนุ่ม ร่างนุ่มเบียดเข้ามาแนบกับอกแกร่ง ชาร์ลหัวใจกระตุกเต้นขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ไม่คิดว่าหล่อนจะกล้ารุกเขาขนาดนี้
ร่างสูงดูเหมือนจะยืนตัวนิ่งแข็งจนชารีนสัมผัสได้ หล่อนแกล้งเม้มกัดริมฝีปากล่างของเขาเบาๆ พร้อมกับเบียดร่างเข้าหามากขึ้น ตอนนี้สองนาทีเข้าไปแล้ว เขายังไม่ผลักร่างหล่อนออกแสดงว่า ก็ไม่แข็งเท่าไหร่ ชารีนแอบจุดยิ้มอยู่คนเดียวในใจ
เรียวปากนุ่มที่สัมผัสหยอกเย้านั้นหอมหวานอย่างที่ชาร์ลไม่อยากจะจดจำ และคิดว่าเขาลืมมันไปแล้วเสียอีก บ้าที่สุด! ชายหนุ่มจับไหล่บางดึงออกทันที
“ทำอะไร” น้ำเสียงที่ฟังดูเหมือนจะแปร่งไปนิดหนึ่งเอ่ยถามขึ้น ชารีนเอียงคอมองเขาอย่างล้อเลียนไม่นำพาสายตาดุที่จ้องมองมา
“เอ้า ก็จูบทักทายคู่หมั้นไงคะ ชารีนคิดถึงพี่นะชาร์ล เป็นไงจูบเก่งขึ้นใช่ไหม” เจ้าหล่อนยังมาลอยหน้าลอยตาถามเขาอีก
“ถามอะไรบ้าๆ”
น้ำเสียงเข้มขึ้นนิดหนึ่งก่อนจะรีบขยับตัวเดินไปเปิดประตูอีกบานสู่ระเบียงด้านหลัง ในใจของชาร์ลนั้นกำลังคิดว่าเจ้าหล่อนยังคงเป็นยายเด็กช่างยั่วคนเดิมไม่เปลี่ยนไปเลย ยั่วโทสะ ยั่วโมโห ยั่วอารมณ์ ยั่วไปหมดทุกอย่างนั่นแหละ
ลมจากภูเขาพัดโชยเข้ามาในห้องจนได้กลิ่นหอมของธรรมชาติป่าเขาที่ชารีนไม่เคยสัมผัส หญิงสาวเดินไปกอดเอวของเขาทางด้านหลัง ด้านได้อาย อด อดทั้งตังค์และอดทั้งชาร์ล ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่ชารีนต้องการอย่างแน่นอน เขาทำตัวแข็งอีกครั้ง ทำตัวแข็งแสดงว่า ทั้งเกร็งและเกรง กลัวหวั่นไหวล่ะสิชาร์ล หุหุ
“เอ้า อุตส่าห์แอบไปฝึกมานะนี่” ชารีนโต้ตอบพร้อมกับซบศีรษะไปกับแผ่นหลังแกร่ง เท่านั้นเอง ร่างสูงหมุนขวับมาทันที สายตาวาววับ มือแข็งแรงเอื้อมมาจับไหล่บางแล้วบีบแน่นลืมตัว
“ว่าไงนะ! ไปฝึกมาหรือ ไปฝึกกับใครมา”
น้ำเสียงห้วนตะคอกถาม ชารีนไม่แน่ใจกับปฏิกิริยาที่เปลี่ยนไปนั้น รู้แต่ว่าเขาเป็นพวกอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ เวลาอยู่กับหล่อน กับคนอื่นเห็นนิ่งๆ คูลๆ แต่กับหล่อนทำไมเป็นงี้ก็ไม่รู้
“อุ้ย เจ็บนะ อย่าบีบสิ ไม่ได้ฝึกกับใครแบบนั้น แค่อ่านกับดูหนังโป๊เอาน่ะ” คนตัวบางเอ่ยตอบพร้อมกับนิ่วหน้าเพราะเจ็บที่เขายังคงบีบไหล่ของหล่อนอยู่ ชาร์ลดูเหมือนจะรู้สึกตัวขึ้นมาจึงคลายมือออก ใจบอกให้รีบผละออกห่าง หากอีกใจที่ดื้อกว่าก็บอกให้สั่งสอนยายเด็กบ้าช่างยั่วนี่เสียหน่อย หล่อนไม่รู้หรือว่าเล่นกับใครอยู่
“อุ้ย อื้อ”
ร้องได้เพียงเท่านั้นเมื่อใบหน้าหล่อก้มลงมาหาอย่างที่ชารีนไม่ได้คาดหวัง ปากได้รูปประกบบดขยี้ทันที อย่างนี้ก็เข้าทางน่ะสิ
หญิงสาวเผยอเรียวปากออกรับสัมผัส เขาจึงสอดลิ้นเข้าไปภายในอย่างไม่เสียเวลา ริมฝีปากหวานฉ่ำปล่อยให้เขาจูบไซ้กระหวัดลิ้นอย่างไม่มีขัดขืน หากกลับจูบไล้ลิ้นเล็กโต้ตอบอย่างเอาใจ
ชาร์ลรู้สึกได้ถึงความร้อนที่คุกรุ่นขึ้นจากช่องท้องจนลามเลียไปทั่วร่างอย่างรวดเร็วจนแทบตั้งตัวไม่ติด ร่างนุ่มเบียดอกอิ่มเข้ามาหาอย่างไม่หวงเนื้อหวงตัว
เสียงเล็กครางพลิ้วแผ่วอยู่ในคอ ชาร์ลสติแทบขาดผึง ใบหน้าหล่อเลื่อนมาจูบไซ้ตรงซอกคอหอมก่อนจะฝังหน้าไปตรงร่องอกที่ล้นออกมาจากเสื้อสายเดี่ยวตัวจิ๋วนั้น
“พี่ชาร์ล” เสียงเล็กร้องครางเรียกทำให้ชาร์ลชะงักได้สติขึ้นมาทันที เขาเงยหน้าขึ้นแล้วผละร่างออกอย่างเร็วราวกับร่างนุ่มของชารีนเป็นดั่งถ่านไฟร้อนก็ไม่ปาน
ชารีนแอบถอนใจอย่างเสียดาย ไม่น่าส่งเสียงออกไปเลยเรา นึกอยากเขกหัวตัวเองนัก
“พี่ยังจูบเก่งเหมือนเดิม”
ขอแหย่อีกหน่อยงั้น รู้ดีว่าเขาอารมณ์ขึ้นเวลาหล่อนแหย่ถึงอดีตที่เขาคิดว่าตัวเองทำพลาด เผลออารมณ์ไปกับเด็กช่างยั่วอย่างหล่อน ที่เวลานั้นกำลังเป็นวัยฮอร์โมนกระฉูดและหลงเขา สาวน้อยวัยสิบแปดที่อยากถูกจูบครั้งแรกโดยชายในฝันที่เป็นคู่หมั้นของตัวเอง
“หุบปากชารีน”
เสียงเข้มดุเอ่ยออกมา มือแข็งแรงยกขึ้นเสยผมอย่างหงุดหงิด ซึ่งก็ไม่แน่ใจว่าหงุดหงิดกับตัวเอง หรือกับคนตรงหน้ากันแน่
“จัดกระเป๋าหรือจะทำอะไรก็เชิญตามสบาย เดี๋ยวจะให้คนนำอาหารมาให้ โต๊ะทานข้าวตั้งอยู่ระเบียงหลังบ้าน มีห้องครัวเล็กติดกัน ถ้าอยากได้อะไรก็เรียก จะไปคลินิก”
เสียงห้าวเอ่ยบอกก่อนจะหุนหันเดินออกจากห้องไป ชารีนยักไหล่ยิ้มออกมาอย่างเห็นเป็นเรื่องสนุก แค่ไม่กี่ชั่วโมงเขาก็จูบหล่อนบ้าดีเดือดขนาดนี้ คริ คริ จุดหมายไม่ไกลเกินเอื้อมหรอกน่าชารีน
<strong>เอาล่ะค่ะ...ครึ่งวันชาร์ลก็โดนไปหลายดอกแล้ว...ต่อไปก็อย่าหวังว่าจะเหลือเวลาทำอะไรได้อีกนอกจากคอยอดทนกับความอ่อยความยั่วที่ตั้งใจทำเองบ้าง...แล้วก็ฟลุ๊คเองบ้าง ไปเรื่อยๆ ของชารีนของเรานะคะ</strong>
