บทที่ 96 เด็กอะไรแบบนี้...เอร๊ยยย...

ไม่ยอมตอบหล่อน เจษลินขยับไหล่ไปชนเขาแรงๆ จนร่างสูงเซ เขาขยับชนหล่อนกลับมาแรงกว่า จนร่างบางหงายล้มไปบนเตียง เขาหัวเราะออกมาเบาๆ พร้อมกับล้มตัวลงนอนเคียงข้างอีกครั้ง หัวไหล่เกยกันและไม่มีใครขยับหนีเช่นเดิม

“นะแสน...” น้ำเสียงอ้อนปนขอร้องนิดๆ ชายหนุ่มหันมามองใบหน้างามนวลใสครู่หนึ่ง

“ดูก่อน เพิ่งมาถึง ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ