บทที่ 98 เด็กอะไรแบบนี้...เอร๊ยยย...

“อันดับแรกอย่านั่งใกล้นัก”

“ไม่ได้...”

เสียงห้าวเอ่ยโต้ทันที เจษลินต้องหันไปมองหน้าหล่อที่หล่อนไม่ค่อยอยากมองตรงๆ เท่าไหร่นั้น

“ทำไม”

“ผมคิดถึงบ้าน...นั่งใกล้คุณลินแล้วรู้สึกค่อยยังชั่ว ผมพูดจริงๆ นะ...ไม่มีเจตนาอย่างอื่น”

ชายหนุ่มมองสบตาหล่อนนิ่งๆ เจษลินพยายามมองหาความกะล่อนเจ้าชู้ที่อาจจะซ่อนอยู่อ...