บทที่ 101 คริสรู้ใจตัวเองในที่สุด..

 ผมยาวสลวยของหล่อนถูกเกล้าสูงเผยให้เห็นคอระหงน่ามอง ร่างเพรียวบางนั้นกำลังเดินตรงลงบันไดมาอย่างสง่างาม ทั้งสองหนุ่มลอบกลืนน้ำลายคนละอึกใหญ่ๆ

“เอ่อ คุณคริส ยินดีที่ได้รู้จักครับ นี่นามบัตรของผม หากว่างๆ หวังว่าจะได้พบปะสังสรรค์กันบ้างตามโอกาสนะครับ”

โอลิเวอร์กล่าวกับคริสอย่างจริงใจ คริสยื่นมือไปจับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ