บทที่ 4 เพื่อนบ้านผู้หวังดี
วิคกี้ก้มลงเก็บข้าวของที่ตกเกลื่อนบนพื้นคอนกรีตหน้าโรงเก็บรถอย่างหงุดหงิดและหัวเสีย หล่อนเก็บหนังสือสามสี่เล่มที่หอบลงมาลงจากรถวางไว้บนหลังคามินิคูปเปอร์ ก่อนที่จะก้มลงเก็บของที่หล่อนเพิ่งซื้อมา
วิคกี้ได้แต่หวังว่าไข่ทั้งแผงที่หล่อนเพิ่งช้อปมานั้นคงไม่แตกไปเสียหมด หล่อนหอบถุงทั้งหมดค่อยๆ เปิดประตูบ้านและเดินเข้าไปอย่างทุลักทุเล
เมื่อแม็กซ์เดินออกมาจากห้องครัวหลังจากเก็บถ้วยกาแฟเสร็จ เขามองออกไป เห็นเพื่อนบ้านหุ่นเพรียวนั่นกำลังปล้ำอยู่กับประตู ชายหนุ่มได้แต่ภาวนาเอาใจช่วยหล่อน
พลันสายตาเขาเหลือบไปเห็นหนังสือที่สามสี่เล่มที่วางอยู่บนหลังคารถ เขาได้แต่หวังว่าหล่อนคงจะไม่ลืมกลับมาเอา หากปล่อยไว้จนถึงเช้าหนังสือของหล่อนเละแน่ ถ้าหากไม่เป็นเพราะหิมะตก น้ำค้างก็คงแรงและกอรปกับความชื้นในอากาศที่หนาวเย็นแห่งเดือนคริสต์มาสนี้ คาดหวังอะไรได้ไม่มากนัก
โชคดีวันอาทิตย์นี้เขาได้มีเวลาเป็นส่วนตัวบ้าง สี่โมงเย็นนี้เขาคิดว่าจะนอนดูฟุตบอลทีมโปรดเสียหน่อย วันนี้เป็นการดวลแข้งระหว่างแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดกับลิเวอร์พูลเสียด้วย
อดไม่ได้ที่จะชะโงกหน้าไปดูกองหนังสือบนหลังคาเจ้ามินิคันนั้น มันยังคงตั้งอยู่ที่เดิมอย่างน่าอัศจรรย์ แม็กซ์เดินไปเปิดตู้เย็นและคว้าเบียร์มานั่งกึ่งนอนลงที่โซฟาตัวใหญ่ ได้เวลาที่ฟุตบอกจะเริ่มแล้ว
<strong>ช่วงฤดูหนาวของอังกฤษ</strong>เวลากลางวันจะสั้นมาก สี่โมงกว่านี่จะเริ่มมืดขมุกขมัวราวกับสองทุ่ม เวลาผ่านไปครึ่งแรกของฟุตบอล ชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะชะโงกหน้ามองทะลุหน้าต่างไปดูกองหนังสือบนหลังคารถของเพื่อนบ้านที่เขายังไม่รู้จักชื่อ มันยังคงอยู่ที่เดิม และหน้าบ้านหล่อนยังคงมืดอยู่ ไม่ยักกะเปิดไฟ อืมม… แม็กซ์ตรึกตรองอยู่สักพัก เขาไม่แน่ใจว่าเขาควรจะทำนิ่งเฉยหรือจะเดินข้ามฟากไปเคาะประตูเรียกหล่อนดี
ในที่สุดเขาตัดสินใจที่จะประพฤติเยี่ยงเพื่อนบ้านที่ดี แม็กซ์อาศัยช่วงสิบห้านาทีพักครึ่งแรกของเกมซึ่งยังคงเสมอกัน 0-0 เดินข้ามถนนเข้าไปยังบ้านหลังสีเหลืองครีมนั้น
เขาเอื้อมมือไปหยิบหนังสือสามสี่เล่มนั้นมาถือไว้ ชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะเหลือบดูหน้าปกหนังสือในมือ เกิดความอยากรู้ขึ้นมาว่าผู้หญิงแว่นตาหนาเตอะนั่นอ่านหนังสือประเภทไหนกัน
“สิบวิธีเคล็ดลับของการถึงสวรรค์” แม็กซ์สะดุ้ง
“ผู้ชายชอบแบบไหนเมื่ออยู่บนเตียง” แม็กซ์ตาโต ใจเต้นตึกตักขึ้นมาอย่างไร้เหตุผล เขารีบละสายตาจากหนังสือเหล่านั้นทันควัน
วิคกี้กำลังมาร์คหน้าอยู่ก่อนที่หล่อนจะอาบน้ำ หญิงสาวสวมเสื้อคลุมขนนุ่มสีขาว เดินไปมาระหว่างครัวกับห้องนั่งเล่น หล่อนกำลังดูฟุตบอลอยู่ทีมลิเวอร์พูลที่หล่อนเชียร์อยู่ แต่เกมนี้รู้สึกจะเล่นดีหรือแย่พอกันทั้งคู่เพราะยังไม่มีใครยิงประตูได้เลย
<strong>“ก๊อกๆ ก๊อกๆ”</strong>
วิคกี้แน่ใจว่ามันดังมาจากหน้าประตูบ้านของหล่อน หญิงสาวแปลกใจเพราะหล่อนไม่มีนัดจะเลี้ยงข้าวเย็นใครในวันนี้ เอ็มม่าและลิเดียเพื่อนสนิทของหล่อนก็ไปทานข้าวกับครอบครัวในทุกเย็นวันอาทิตย์ตามธรรมเนียมของคริสต์เตียนที่ดี
วิคกี้เดินไปยังประตูหน้าบ้าน หล่อนกดเปิดสวิทช์ไฟตรงระเบียง โดยปกติแล้วหล่อนตั้งเวลาอัตโนมัติให้มันสว่างขึ้นมาเองในเวลาหกโมงเย็น หญิงสาวเอื้อมมือไปจับลูกบิดแล้วดึงประตูให้เปิดออก
ชายหนุ่มร่างสูงสมาร์ทในเสื้อผ้าวูลแขนยาวสีน้ำเงินเข้ม ยืนเด่นอยู่ ใบหน้าหล่อเหลากอรปด้วยตาคมเข้มสีน้ำทะเล สันจมูกโด่งตรงสวยรับกับริมฝีปากหยักได้รูปนั่นทำให้วิคกี้ชะงักไปครู่หนึ่ง
“เอ่อ หวัดดีค่ะคุณต้องการอะไรหรือเปล่าคะ”
หญิงสาวถามออกไปตามมารยาทของชาวตะวันตก
“หวัดดีครับ พอดีผมเดินผ่านมาเห็นหนังสือคุณวางอยู่บนหลังรถนั่น”
เสียงทุ้มห้าวเอ่ยขึ้นเรียบๆ พร้อมกับยื่นหนังสือเหล่านั้นให้หล่อน
วิคกี้ตกใจนึกขึ้นได้กับหนังสือที่หล่อนวางไว้บนเจ้ามินิคูเปอร์ โอ พระเจ้า! นั่นเป็นหนังสือที่หล่อนยืมมาจากหอสมุดเพื่อเอามาศึกษาประกอบรายงานในวิชาที่หล่อนกำลังจะสอบ
“โอ ขอบคุณมากค่ะ ฉันมัวแต่เก็บของจนลืมมันไปเลย โชคดีที่คุณเห็นเสียก่อน ไม่งั้นฉันคงโดนบรรณารักษ์ที่หอสมุดเล่นงานแน่ฐานทำหนังสือเขาพัง” หล่อนกล่าวเสียยืดยาว
แม็กซ์สำรวจผู้หญิงร่างเพรียวระหงตรงหน้า ที่ขณะนี้นั้นทั้งดวงหน้าขาววอกเต็มไปด้วยครีมมาร์คหน้า เขาเห็นเพียงแค่ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้ม ฟันของหล่อนเรียบสวยขาวจนเป็นเงาและริมฝีปากอิ่มที่ขยับขึ้นลงนั่นไร้ซึ่งสีสันแห่งลิปสติก
ร่างนั้นซ่อนอยู่ภายใต้ชุดคลุมสีขาวขนนุ่ม ดูเหมือนหล่อนจะลืมไปว่าหล่อนกำลังอยู่ในสภาพไหน แม็กซ์แอบยิ้มในใจ หล่อนดูเปิดเผยไร้มารยาและเป็นตัวของตัวเอง
“ฉันชื่อวิกทอเรียค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก”
หล่อนกล่าวขึ้นพร้อมกับยื่นมือเรียวบางนั้นไปตรงหน้า แม็กซ์เอื้อมมือไปจับก่อนจะเช็กแฮนด์เบาๆ ตามมารยาทที่ดี มือของหล่อนนุ่มดีแฮะ
“ผม แม็กซ์ ครับ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน”
ชายหนุ่มกล่าวขึ้นอย่างเป็นมิตร แต่วิคกี้หูผึ่งและเผลอจ้องคนตรงหน้าด้วยดวงตาโตจนแถบถลนออกมา
<strong>“แม็กซ์?!”</strong>
