บทที่ 108 ก็คนมันรัก

ปริสาร้องไห้จนพอใจก็ผละออกจากอ้อมแขนที่โอบกอด เขายอมปล่อยหล่อนแต่โดยดี หญิงสาวเดินไปดึงกระดาษนุ่มมาเช็ดหน้าเช็ดตา สั่งน้ำมูกฟืดๆ

"ฉันขอโทษที่ทำให้ต้องร้องไห้"

เสียงขรึมเอ่ยออกมาหลังจากที่ต่างคนต่างเงียบไปนาน ปริสาไม่พูดแต่หยิบโยเกิร์ตออกมาจากตู้เย็นแล้วแกะฝาฟอยล์ออก ยืนใช้ช้อนตักกินอย่างเงียบๆ เขาจ้...