บทที่ 128 คนสำคัญ

และไม่เหนียมอายที่จะแสดงออกมาอย่างไม่กั๊กไว้แม้แต่นิด ส่วนปัณณิตานั้นก็ยิ้มแก้มปริหลังจากก้มอ่านเอกสารและเปิดดูอัลบัมรูป จากนั้นก็ส่งให้พี่ชายดู ปัณณิตาขยับตัวลงไปนั่งเคียงกับปริสาและโอบกอดแน่น

"ดีใจจังเลยเป้จ๋า เราเป็นพี่น้องกัน... ถึงว่าพี่นัยชอบพูดว่าปัณหน้าคล้ายเป้"

ปัณณิตากล่าวออกมา ปริสาก็หันไ...