บทที่ 13 สาวๆ ของบอส
"เป้" เสียงเรียกชื่อดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงของชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาหา ปริสามองเขาแล้วก็ทำตาโตแปลกใจและดีใจระคนกัน
"พี่นัย!" หญิงสาวเรียกเขาด้วยความดีใจ ทัศนัยเป็นรุ่นพี่ที่จบไปได้สามปีแล้ว เขาอายุ 25 ปีในตอนนี้ สมัยเรียนเขาสนิทกับปริสาพอสมควรเนื่องจากเคยอยู่ชมรมดนตรีด้วยกัน เขาเป็นนักดนตรีในวงของมหาวิทยาลัยด้วยตอนนั้น เท่ระเบิดระเบ้อเลย
"เป้มาทานข้าวเหรอ นั่งกับพี่ไหม ดีใจจังที่เจอ"
ทัศนัยเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นดีใจที่ได้เจอหล่อน เขาเป็นชายหนุ่มผิวขาวสูงโปร่งหน้าใสปากแดงเหมือนหนุ่มเกาหลี สมัยเรียนเขาเนื้อหอมมากเพราะสไตล์สายเกากำลังมาแรง เขาเรียนสถาปัตยกรรม เวลานี้ทำงานเป็นสถาปนิกในบริษัทแห่งหนึ่ง
"ได้สิคะ" หญิงสาวตกลงทันที เดินตามเขาเข้าไป โต๊ะของทัศนัยอยู่ติดผนังกระจก เมื่อปริสานั่งลงและเงยหน้าขึ้นก็ต้องชะงัก เนื่องจากโต๊ะตัวถัดไปด้านในอีกโต๊ะหนึ่งนั้น ฟาริศกำลังนั่งมองมาด้วยสายตานิ่งและใบหน้าของเขามีคำถามและคำตำหนิรวมกันอยู่เสร็จสรรพ... ปริสายิ้มแฮ่ะ... ส่งไปให้เขานิดหนึ่งแล้วก็รีบเมินสายตามามองทัศนัยแทน คิดในใจว่าไม่เป็นไรหรอกน่า... เจ้านายกำลังนั่งกับเพื่อนสาวของเขา คงไม่อยากจะมีหล่อนไปนั่งเป็นก้างขวางคอแน่
แต่ด้วยหน้าที่สอดส่องความประพฤติของเขา ปริสาจึงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดถ่ายภาพเขากับหญิงสาวคนใหม่ที่เพิ่งเคยเห็นหน้าเอาไว้ ชื่อ ต้า... ไม่รู้ว่าชื่อจริงอะไร... จะได้เอาไปเขียนลงลิสต์ได้ถูก โห คุณฉัตรลดามีคู่แข่งแยะจริงแฮะ! อย่างงี้จะสู้รบปรบมือกับเจ้าหล่อนเหล่านี้ไหวไหมเนี่ย... แต่ละนางมีแต่แรงส์ปรอทแตกกันทั้งนั้น รายนี้ท่าทางเหมือนเพิ่งกลับจากต่างประเทศ เป็นเพื่อนนอนสมัยอยู่อังกฤษมั้ง? ท่าทางสนิทสนม นั่งฝั่งเดียวกับเจ้านายและเอนศีรษะซบต้นแขนคลอเคลียเหมือนนางแมวยั่วสวาทชอบก๊ล... แชะ! แชะ! แชะ! แชะ! คิดวิเคราะห์ไปก็ถ่ายรูปไปด้วย เห็นเจ้านายกำลังทำหน้าดุและส่งสายตาขึงมาให้
"โอเค เรียบร้อย... เอ่อ พี่นัยไปไงมาไงคะนี่ เป้ดีใจจังที่ได้เจอ เป้เปลี่ยนเบอร์เลยไม่ได้โทรหา ขออภัยนะคะ"
หญิงสาวเอ่ยรัวๆ ตามที่จะเดาได้ว่าเขาจะตัดพ้อต่อว่าเรื่องอะไร เพราะเขาเคยให้หล่อนรับปากว่าจะ keep in touch หลังจากที่เขาจบ แต่ปริสาก็มีแต่ธุระยุ่งๆ เลยลืมๆ เขาไปนิดหนึ่ง
ฟาริศมองดูยัยตัวแสบนั่งยิ้มหวานสดใสทำตาวาวๆ กับชายหนุ่มที่นั่งหันหลังให้เขาอยู่ ท่าทางสนิทสนมคุ้นเคยกันมาก เจ้าหนุ่มนั่นสั่งอาหารมาเต็มโต๊ะ ตักอาหารใส่จานให้ปริสาอย่างเอาใจ เจ้าหล่อนก็ตักให้เจ้าหนุ่มนั่นเป็นการตอบแทน เขาไม่เห็นยัยตัวยุ่งสนิทสนมกับผู้ชายในลักษณะชู้สาวมาก่อน และเขาลืมไปว่าเวลานี้เจ้าหล่อนโตเป็นหญิงสาวเต็มตัว ย่อมจะมีผู้ชายมาข้องแวะบ้าง แต่มันถือเป็นภาพที่แปลกตามากสำหรับเขา... ที่ได้มาเห็นหล่อนในอีกมุมหนึ่งแบบนี้...
"ผมขอตัวสักครู่นะต้า" ฟาริศเอ่ยกับตติยาหลังจากที่รับประทานเสร็จแล้ว เพื่อนสาวที่เคยรู้จักกันเมื่อตอนอยู่อังกฤษ ร่างสูงเดินไปยังโต๊ะของเด็กในปกครอง ปริสาเงยหน้าขึ้นจากจานข้าว กำลังเคี้ยวกุ้งแม่น้ำเนื้อหวานฉ่ำในปากอย่างเอร็ออร่อย หญิงสาวรีบกลืนเอื๊อก!
"อุย...เอ่อ... คุณริศคะ... นี่คุณทัศนัยค่ะ... พี่นัยคะ...นี่คุณฟาริศ... เจ้านายของเป้เองค่ะ"
หญิงสาวรีบแนะนำอย่างรวดเร็ว ไม่ให้คนยืนทำหน้านิ่งขมวดคิ้วมุ่นต้องเอ่ยปากถามออกมา ทัศนัยยกมือไหว้ฟาริศ
"สวัสดีครับ" เขาทักทายอย่างสุภาพ ฟาริศยกมือขึ้นรับไหว้ตามมารยาท
"ใกล้เรียบร้อยหรือยัง... ฉันจะไปรอที่รถ"
เขาเอ่ย ทัศนัยรีบยกมือไหว้อีกครั้ง ฟาริศยกมือรับไหว้ชายหนุ่ม จากนั้นร่างสูงสง่าก็เดินกลับไปที่โต๊ะ นาทีต่อมาก็เรียกเก็บเงินและเดินให้สาวสวยหุ่นเซ็กซี่ควงแขนออกไปข้างนอก ปริสาทำตาจิกใส่นิดหนึ่ง...
หือ คนยังกินไม่อิ่มเลยอ่ะ กุ้งยังอยู่เต็มจานเลย เสียดายจริงเว้ย!... เล่นแบบนี้เหรอคุณริศ โกรธจริงนะ คอยดูเถอะ! คืนนี้อย่ามาเรียกใช้ละกัน! เกลียดคุณริศสุดๆ เลยตอนนี้... ปริสานึกฉุนคนใจดำ รีบรวบช้อนอิ่มและยกน้ำขึ้นดื่มอึกๆ ทัศนัยมองดูคนจริงใจไม่เสแสร้งรักษาภาพลักษณ์เหมือนผู้หญิงส่วนใหญ่ ชายหนุ่มยิ้มเอ็นดู นี่เป็นจุดเด่นของปริสา หล่อนเป็นคนจริงใจและไม่เฟก นานๆ จะเจอผู้หญิงแบบนี้ซะคน ทัศนัยดีใจที่เขาได้พบหล่อนอีกครั้งในวันนี้ ใบหน้าเรียวนวลปลั่งยิ้มกว้างเห็นฟันขาวเรียงสวยให้อย่างร่าเริง
"ขอบคุณมากนะคะพี่นัย แลกเบอร์กันนะ รอบหน้าเป้จะเป็นฝ่ายเลี้ยงพี่นัยคืนบ้าง"
ปริสารีบเอ่ยก่อนที่เขาจะเอ่ย เพราะมันก็จะต้องเป็นสไตล์นี้อยู่แล้ว ไม่ต้องเสียเวลาอ้อมค้อมกัน เขายิ้มหล่ออย่างเข้าใจว่าหล่อนรีบ ชายหนุ่มล้วงนามบัตรส่งให้
"โทรจริงนะน้องเป้ พี่จะรอ ดีใจที่ได้พบ"
"เป้ก็ดีใจเหมือนกันค่ะ งั้นเป้ขอตัวก่อนนะคะ เจ้านายเป้เป็นคนขี้โมโหหงุดหงิดมากกกก... ถ้าขืนชักช้า เดี๋ยวจะโดนเฉ่งเอา บ๊ายบายค่ะพี่นัย"
"บายครับเป้"
ปริสารีบคว้ากระเป๋าแล้วเดินฉับๆ ออกมาจากร้านอาหาร รถคันหรูจอดรออยู่ กระจกหน้าต่างตรงเบาะหลังถูกเลื่อนลงทำให้เห็นว่าไม่มีร่างสะโอดสะองทรงนางแบบของสาวสวยนามว่าต้านั่งอยู่ด้วย มีเพียงเจ้านายนั่งตาดุมองมา ปริสายิ้มขออภัยและรีบเปิดประตูเข้าไปนั่ง ปิยวัฒน์ก็ออกรถทันที
"คืนนี้ค้างที่โรงแรมนะ ฉันมีเรื่องจะสัมภาษณ์เราหน่อย"
เสียงห้าวเอ่ย ปริสาฟังแล้วก็ทำตาปริบๆ เขาจะสัมภาษณ์อะไรหล่อนอีก ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาเป็นสิบปีนี่ เขายังไม่รู้จักปริสาอย่างแจ่มแจ้งแดงแจ๋อีกหรือ? เอ... ไอ้เราก็ว่าเราเป็นคนเปิดเผยจริงใจสุดๆ ต่อเจ้านายแล้วนะนี่!... หรือจะสัมภาษณ์เรื่องการเป็นเลขาฯ?... ปริสาแอบคิดอย่างสงสัยใคร่รู้อยู่ในใจ
"แต่คุณริศจะไปงานเลี้ยงนี่คะ... เป้ขอไปนอนบ้านไม่ได้เหรอ"
"ไม่ได้"
"แต่ถ้าคุณริศหิ้วนมสด เอ๊ย หมายถึงถ้าคุณริศพาสาวมานอนค้าง เป้ก็ไม่อยากนอนที่นั่นนะ มันจั๊กจี้จะตาย ถึงห้องจะเก็บเสียงก็เหอะ... ไม่เอาหรอก"
"อย่าดื้อกับฉัน นี่เป็นคำสั่ง!" เสียงเข้มเอ่ยตัดบท ส่งสายตาดุดันทรงอำนาจมาข่มขู่
"ฮื้อ!" ทำเสียงดื้อในลำคออย่างไม่พอใจ... แต่คำตอบเป็นที่รู้กันว่าหล่อนหรือจะกล้าขัดคำสั่งของเขาได้!
