บทที่ 142 ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็เอาด้วยกล

"โอ๊ย... ปล่อยนะน้องดา... ฟัค! เจ็บนะ โอ๊ย พี่บอกให้ปล่อยไง... กัดมาได้"

คนตัวสูงร้องลั่น ฉัตรลดางับอย่างแรงอีกครั้งก่อนจะยอมปล่อยและรวบรวมพละกำลังผลักร่างใหญ่จนเขากลิ้งตกเตียงเสียงดัง ตุ๊บ!

"ฟัค!"

ฟารุตสบถเสียงดัง คลำสะโพกและศีรษะที่ฟาดกับพื้นเพราะไม่ทันระวังตัว ไม่คิดว่าคนตัวเล็กจะมีแรงผลักเขาขนาด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ