บทที่ 180 ฟารุต & ฉัตรลดา 10

"รู้ไหมไอ้รุต ว่าคนเป็นหมออย่างฉันนี่นะ อยู่กับความเป็นความตายของคนตลอดเวลา มันสอนให้รู้ว่าชีวิตเป็นของเปราะบางมากๆ และไม่แน่ไม่นอนอย่างที่สุด อีกทั้งมีวันหมดอายุแบบลิมิตเต็ดแต่ไม่รู้ว่าวันไหนหรือนาทีใด เพราะฉะนั้น ก็จงพึงสังวรเอาไว้เหอะว่าเวลามันเป็นของมีค่าที่สุด ในเมื่อแกโชคดีที่ได้ใช้มันกับคนที่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ