บทที่ 228 ปุณณ์ & มัสรินทร์ 2

"ก็ตามใจคุณ... แต่... ฉันกลัวแค่ว่าเราจะทำให้คุณเดือดร้อนทีหลังก็เท่านั้นเอง"

หญิงสาวเอ่ยอธิบาย ยืนมองร่างสูงที่เอื้อมมือไปจับแฮนเดิ้ลประตูดึงให้เปิดออก

"ผมยังไม่กลัวเลย แล้วคุณจะกลัวไปทำไม?... คุณไปดูลูกเถอะ... ผมจะรีบไปรีบมา..."

เสียงทุ้มกล่าวคล้ายกับให้คำสัญญา จ้องมองสบตากับหญิงสาวอยู่ครู่หนึ่งก่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ